Konjički sport su razne vrste aktivnosti čoveka i konja u obliku manifestacija te sportske grane. Pripitomljavanje konja uzgajanjem pojavilo se u primitiivnim ljudskim zajednicama pre početka III milenijuma. Oko 1700. godine konjske zaprege poznate su u svim zemljama Bliskog i Srednjeg istoka. U Evropi se pripitomljeni konji pojavljuju u bronzano doba, najpre u srednjoj Makedoniji.

Najstariji arheološki nalaz sa likom konja je nadgrobni spomeni iz Mikene 1550. p. n. e. Homer opisuje u Ilijadi (23 knjiga) konjske trke sa visokim nagradama za pobednika. Izgleda da su Grci upotrebljavali konje za vuču bornih kola, a tek onda za jahanje. Ksenofont (V. vek p. n. e.) napisao prvostručno delo o uzgajanju konja i jahanju (Περί ίππιχής). Može se reći da je konj antičkim Grcima mnogo više služio za ratne pohode i za razna takmičenja nego za poljoprivredu ili saobraćaj. U mnogim grčkim gradovima postojali su hipodromi, od kojih su mnogi mogli primiti na desetine hiljada gledalaca. Najpoznatiji od njih bio je hipodrom u Konstantinopolju, delimično sačuvan, mogao je da primi 80.000 gledalaca.

Depositphotos_10857127_sKod starih naroda Asiraca, Vavilonava, Grka, Rimljana i dr. održavale su se i bile vrlo omiljene trke bornih dvokolica sa dvopregom (lat. biga) i četveropregom (lat. qvadriga). Na Olimpijskim igrama u Grčkoj 680. p. n. e. održane su prvi put trke bornih dvokolica sa četvrtopregom, a 648. p. n. e. trke jašućih konja.
Upotrebom sedla i uzengija jahanje dobija se sve veći zamah i sve se više praktikuje. Konjica postaje glavna udarna snaga svih vojska, pa se jahanje sve više ceni. Posedovanje konja važilo je uvek kao znak relativnog bogatstva. U srednjem veku u Evropi jahanje je privilegija plemstva vezana za viteške turnire i karusele. Gradsko stanovništvo retko se služilo jahanjem u ratu i lovu.

Stvaranje sistema u obuci jahanja teče veoma sporo. Prva evropska škola jahanja osnovana je početkom XVI veka u Napulju. Nešto kasnije osnovane su slične škole u Versaju, Madridu i Beču. Sve ove škole bavile su se uglavnom dresurom konja, a tek u XVII veku škole jahanja u Francuskoj počinju sa sistematskom obukom jahača. Konjske trke su starije od tih škola, pa se uzima da su prve konjske trke održane u Engleskoj 1174., u Francuskoj 1370., a u Nemačkoj 1448. godine.
Konjički sport obuhvata sve discipline sportova sa konjima. Postoji još mnogo vrsta konjičkih disciplina koje se praktikuju u svetu, neke od njih reguliše Međunarodna konjička federacija (FEI), dok drugi imaju samo lokalni značaj.

Međunarodna konjička federacija organizuje međunarodna takmičenja u sedam disciplina koje su najpopularnije u svetu:
• vožnja zaprega: u ovoj disciplini konji vuku zapregu na kojoj sedi vozač,
• konjički višeboj: sastoji se od kombinacije dresaže, preskakanja prepreka i kroskantri trke,
• dresura: konj i jahač treba da harmonično prikažu niz konjskih pokreta i koraka, koji će delovati spontano, vešto i bez očiglednog upliva jahača,
• konjičke trke izdržljivosti: konji se testiraju na stazama dužine do 160 km,
• disciplina vestern: sastoji se u tome da jahač treba da upravlja konjem onako kako su to radili kauboji na Američkom zapadu,
• preskakanje prepreka: konji i jahači preskaču mobilne barijere. Atraktivnost ove discipline je doprinela da ovo bude najzastupljeniji konjički sport u svetu,
• akrobatika na konju: to je sport koji kombinuje jahanje, gimnastiku i akrobacije. Dok konj kasa u krug, sportista na njemu izvodi gimnastički program.

Na Olimpijskim igrama organizuju se takmičenja u sledećim disciplinama konjičkog sporta: preskakanje prepreka, dresura i konjički višeboj. Sve tri discipline se organizuju u pojedinačnoj i ekipnoj konkurenciji.
Jedna od disciplina modernog petoboja je kroskontri trka na 3000 metara.

Ostavite odgovor