Orijentiring (orijentacija) je sport u kome učesnik dobija kartu na kojoj su obeležene kontrole (mesta), koje on uz pomoć kompasa treba da,za što je kraće moguće vreme, pronađe po redosledu zadatom na karti.

Cilj orijentiringa je pronalaženje kontrolnih mesta na kojima su postavljene tzv. prizme. U pitanju su metalni stalci visine oko 1 m oko kojih je platnena trostrana prizma u standardnim orijentiring bojama. Na vrhu stalka se nalazi perforator kojim takmičar na predviđenom mestu overava (perforira) svoj takmičarski karton. Poslednjih godina se u orijentiringu, kako u svetu tako i kod nas na većim takmičenjima, prešlo na elektronsko overavanje kontrola. U slučaju da se na trci koristi taj (elektronski) sistem merenja, na vrhu stalka se nalazi stanica u koju takmičar overava svoj čip. Na svakoj prizmi (njenom stalku ili platnenoj prizmi) se nalazi njen broj koji takmičaru potvrđuje da je našao pravu kontrolu.

4U orijentiringu se koriste posebne karte sa specifičnim oznakama za objekte na terenu i posebnim značenjima za boje (bela boja označava prohodnu šumu,…) postavljenim preko standardne mreže izohipsa. Razmere karte su najčešće 1:10 000 ili 1:15 000, mada se u pojedinim tipovima (park, sprint) javljaju i manje razmere (1:5 000, 1:2 500) shodno potrebama trke i izgledu terena.

Ekvidistancija na karti je najčešće 5m, ali može biti i manja u zavisnosti od terena. U ravničarskim uslovima je 1m, pa čak i 0.5m.
Trasa je na karti uneta crvenom bojom. Start je označen trouglom, koji je pravom linijom povezan sa kružnicom 11u čijem se centru nalazi prva kontrola, koja je pravom linijom povezana sa drugom i tako redom do cilja koji je označen dvema koncentričnim kružnicama. Ponekad je put od poslednje kontrole do cilja obeležen trakama tzv. koral, što se na karti označava isprekidanom crvenom linijom.

Na karti se nalazi spisak kontrola tzv. opisi kontrola poređanih po redosledu kojim ih treba pronaći. Pored rednog broja za svaku kontrolu stoji nekoliko kolona koje bliže određuju njenu tačnu lokaciju (severna strana drveta, donji deo odseka, …) i njen broj odnosno broj koji se nalazi na prizmi postavljenoj na to mesto.

Postoji nekoliko tipova orijentiring trka u zavisnosti od njihove dužine odnosno vremena koje je predviđeno za njihov prolazak:
• sprint trka – predstavlja najkraći i najbrži vid orijentiringa u kojoj je vreme pobednika između 10 i 20 minuta,
• kratka trka (kratka distanca) – u kojoj je vreme pobednika između 30 i 50 minuta,
• klasična trka (klasična distanca) – u kojoj je predviđeno vreme pobednika između 80 i 100 minuta,
• park trka – je tip orijentiring trka koje se odvijaju u urbanim sredinama, najčešće parkovima (otuda i ime) zbog manjka saobraćaja i najčešće je dužine sprint trke.

Ostavite odgovor