Rvanje u užem smislu označava naziv za sportsku borbu između dvojice takmičara s ciljem da se protivnik obori pomoću zahvata ruku i uopšte snagom mišića, a bez udaranja.
Rvanje je jedan od najstarijih i najpopularnijih sportova. Od godine 708. p. n. e. postalo je deo drevnih Olimpijskih igara. Stari Grci su fuzijom rvanja i boksa stvorili posebnu disciplinu zvanu pankration.

Kao tradicionalni sport rvanje se razvilo, tako da danas imamo veliki broj stilova i pravila, od sumo rvanja, džudoa, do različitih varijanti slobodnih stilova. Rvanje se često koristi i u vojničkom treningu tzv. borbe prsa u prsa. Svim stilovima je zajedničko da je zabranjeno udaranje protivnika rukama, nogama, laktovima ili glavom, kao i nesportski potezi kao što su grebanje, ujedi, zahvati prema genitalijama i sl. Razlika između pojedinih stilova je u načinu trajanja borbe (broj i trajanje perioda), bodovanju pojedinih zahvata, popisu dozvoljenih zahvata i sl.
Cilj rvačke borbe, zavisno od stila, može biti:
• napraviti takav zahvat kojim se protivnik sruši na pod i dovede u potčinjen položaj. Najčešće je poznat zahvat tuš, koji opisuje situaciju u kojoj je jedan rvač protivnika uspeo položiti na leđa tako da su protivniku obe plečke čvrsto pritisnute na podlogu.
• oboriti protivnika na pod
• postići da protivnik dodirne pod bilo kojim drugim delom tela osim stopalima ili ga izgurati iz prostora predviđenog za borbu (npr. pravilo u sumo rvanju)
• podići protivnika iznad visine glave
• dovesti telo protivnika u potčinjen položaj na neki drugi propisani način

Depositphotos_4462652_s Depositphotos_14573145_sRvanje se najčešće deli po stilovima:
• grčko-rimski, u kome su zabranjeni zahvati ispod pojasa
• slobodni, u kome su zahvati ispod pojasa dopušteni.
Takmičari u oba stila rvanja su podeljeni po težinskim kategorijama:
• muškarci: 50-55 kg, 60 kg, 66 kg, 74 kg, 84 kg, 96 kg i 96-120 kg

• žene: do 48 kg, 51 kg, 55 kg, 59 kg, 63 kg, 67 kg i preko 67-72 kg
Borba se najčešće odvija u tri perioda po 2 minuta, a pobeđuje onaj koji je ostvario prednost, bar u dva perioda. To u praksi znači ukoliko jedan rvač pobedi u prva dva perioda automatski se proglašava pobednikom, i borba se završava. Ukupan broj osvojenih bodova nije presudan, tako da na primer ako je u nekoj borbi rezultat po periodima bio 2:1, 0:4 i 1:0 ukupni je skor 3:5, ali pobeđuje rvač koji je pobedio u dva perioda, a to je u ovom slučaju onaj koji je osvojio tri boda. Ukoliko neki od rvača obori protivnika tušem, borba se odmah završava, bez obzira na period.
Borba se odvija na rvačkim strunjačama propisanih dimenzija uz prisustvo sudija. Od opreme rvači koriste trikoe i odgovarajuću laganu obuću, a ponekad se koriste i posebni štitnici za uši radi sprečavanja ozleda ušiju prilikom čvršćih zahvata.

Ostavite odgovor